ΨΗΦΙΑΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΕΙΔΗΣΕΟΓΡΑΦΙΑΣ

Πῶς ἕνας... ἁμαρτωλός γνώρισε τόν γέροντα Παϊσιο στό Ἅγιον Ὄρος;

του Λάμπη Ταγματάρχη 

κάποιος ήθελε να με χαρακτηρίσει κάπως, θα μπορούσε να πει οτιδήποτε… εκτός του ότι είμαι ένας ιδιαιτέρως θρησκευόμενος άνθρωπος.

Είμαι δηλαδή της εκκλησίας όσο -υποθέτω- κι εσείς… Η εκκλησία με βλέπει το Πάσχα λίγο πριν από την Ανάσταση και άντε σε κανέναν γάμο παλαιοτέρα, τώρα πια συχνά μόνο σε κηδείες…Αυτά…Τώρα, το πώς βρέθηκα εγώ στο Άγιο Όρος, πριν χρόνια, πώς με πείσανε να περπατήσω ικανή απόσταση για να δω από κοντά έναν ασκητή που τον λέγανε Παΐσιο που είχε φήμη φοβερή και τρομερή και που έρχονταν από τα πέρατα του κόσμου να τον δούνε... δεν το κατάλαβα…Άλλωστε, όταν αποφασίζεις να πας στο Όρος έχεις συμφιλιωθεί με την ιδέα πως δεν θα πρέπει να τα καταλαβαίνεις όλα ή, τουλάχιστον, να αφήνεις συνειδητά κενά, έτσι ώστε να περάσει μέσα σου ό,τι είναι να περάσει…Η λογική δεν εξηγεί τα πάντα - τουλάχιστον στο Όρος...

Καταγγελία της ΟΛΜΕ για την εσπευσμένη έγκριση από το ΙΕΠ νέων Αναλυτικών Προγραμμάτων για το Λύκειο

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΣΠΕΥΣΜΕΝΗ ΚΑΙ ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΗ

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΓΚΡΙΣΗΣ ΑΝΑΛΥΤΙΚΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝ

Το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ καταγγέλλει την απαράδεκτη από κάθε άποψη τακτική που ακολουθεί ειδικά το τελευταίο διάστημα η ηγεσία του Υπ. Παιδείας. Συγκεκριμένα, παράγοντες της ηγεσίας του υπ. Παιδείας, παραβλέποντας τον αυστηρά υπηρεσιακό χαρακτήρα που έχει μια κυβέρνηση κατά τη διάρκεια προεκλογικής περιόδου και παραβιάζοντας κάθε ηθική και πολιτική δεοντολογία, επιδιώκουν να δημιουργήσουν με αυταρχικό τρόπο «τετελεσμένα» σε μια σειρά σοβαρών εκκρεμών ζητημάτων της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης δεσμεύοντας έτσι και στο μέλλον την εκπαιδευτική πολιτική σε αντιπαιδαγωγικές κατευθύνσεις. Τελευταίο παράδειγμα αποτελεί η εναγώνια προσπάθεια της ηγεσίας του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής του Υπουργείου Παιδείας να παραλάβει και να εγκρίνει τα νέα Αναλυτικά Προγράμματα για το «Νέο Λύκειο» (που θεσμοθέτησε το 2013) πριν την ημερομηνία των εκλογών, παρακάμπτοντας τις ειδικές Επιτροπές που είχαν συσταθεί γι’ αυτό το σκοπό

1ο Διεθνές Βιωματικό Συνέδριο Εφαρμοσμένης Διδακτικής

Ο σκοπός του συνεδρίου είναι να αναδείξει καινοτόμες καλές πρακτικές, διδακτικούς νεωτερισμούς και σύγχρονες παιδαγωγικές κατευθύνσεις στη διδακτική και τη διδασκαλία των μαθημάτων που διδάσκονται στην Τυπική Εκπαίδευση, καθώς και στην Εκπαίδευση Ενηλίκων. Οι εισηγήσεις/ανακοινώσεις θα έχουν κατά κύριο λόγο βιωματικό χαρακτήρα και θα εφαρμόζονται σε ομάδες συνέδρων/εκπαιδευτικών σε μορφή μικροδιδασκαλίας. Μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας θα ακολουθεί συζήτηση και ανατροφοδότηση. Παράλληλα θα υλοποιηθούν κεντρικές ομιλίες και εισηγήσεις, τόσο δια ζώσης, όσο και μέσω τηλεδιάσκεψης, κυρίως για εισηγητές που βρίσκονται στο εξωτερικό.

Δεισιδαιμονίες & Προλήψεις...

Ζούμε σε μια εποχή όπου η επιστήμη γνώρισε μίαν εκπληκτική πρόοδο. Ανακαλύψεις και κατακτήσεις που πριν δυο-τρεις αιώνες φαίνονταν αδιανόητες και κινούνταν στη σφαίρα της φαντασίας, έγιναν πραγματικότητα. Η ζωή των ανθρώπων άλλαξε σε σημαντικό βαθμό. Κι ενώ θα περίμενε κανείς η πρόοδος αυτή να οδηγούσε στην απελευθέρωση του ανθρώπου από τις προλήψεις, δεισιδαιμονίες, θρησκοληψίες, πρωτογονισμούς του παρελθόντος, η κατάσταση δεν φαίνεται να άλλαξε σημαντικά. Ο σύγχρονος άνθρωπος, καυχιέται για τις κατακτήσεις του, αλλά και παραμένει δέσμιος των πρωτόγονων καταβολών του. Οι πρωτόγονες προλήψεις και δεισιδαιμονίες βασανίζουν και καταταλαιπωρούν τον άνθρωπο. Σε κάθε του βήμα διαβλέπει κινδύνους, ταλαιπωρίες, αποτυχίες, ασθένειες, θανάτους, με αποτέλεσμα να χάνει την ειρήνη του. Και το χειρότερο απ' όλα είναι ότι νομίζει πως όλα αυτά είναι μέσα στο χώρο της πίστης!Έλε­γε κάποτε ένα σημαίνον πρόσωπο της Ελληνικής κοινωνίας, με διεθνή εμβέλεια: «Εγώ είμαι πολύ θρήσκος άνθρωπος. Να φανταστείτε ότι ποτέ δεν αρχίζω κάποια εργασία, ημέρα Τρίτη!» Η άγνοια και η σύγχυση είναι προφανής.

Παρουσιάση Λευκώματος "Το Παρεκκλήσιο - Κατακόμβη του Αγ. Ελευθερίου"

Στα πλαίσια των εορταστικών εκδηλώσεων επί τη μνήμη του Αγίου Αθανασίου, πολιούχου της πόλεως Διδυμοτείχου, έγινε η παρουσίαση του λευκώματος «ΤΟ ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΟ – ΚΑΤΑΚΟΜΒΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ», που εκδόθηκε πρόσφατα από τον Ιερό Kαθεδρικό Nαό Παναγίας Ελευθερωτρίας Διδυμοτείχου. Το λεύκωμα επιμελήθηκε ο Προϊστάμενος του Ναού, Αρχιμανδρίτης του Οικουμενικού Θρόνου Δαμασκηνός Al-azrai. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Κυριακής, 18 του μηνός Ιανουαρίου ε.ε., στο Πνευματικό Κέντρο του Ιερού Ναού, και παρέστησαν ο Δήμαρχος Διδυμοτείχου Παρ. Πατσουρίδης, ο Διοικητής της XVI Μεραρχίας Στρατηγός Αντ. Βιτεζάκης, ο Διοικητής της 30ης Ταξιαρχίας Ταξίαρχος Νικ. Τσιτσιμπίκος, Αντιδήμαρχοι, μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου, εκπαιδευτικοί, εκπρόσωποι φορέων και πλήθος κόσμου.

Τί εἶναι ἅγιος καί τί ὅσιος

Στους πρωτοχριστιανικούς χρόνους (Μωσαϊκός Νόμος) επικρατούσε η άποψη ότι Άγιος είναι μόνο Ένας, ο Θεός. 

Στους πρώτους χριστιανικούς χρόνους ο Απόστολος Παύλος αποκαλεί Αγίους όλους τους βαπτισμένους Χριστιανούς, που ζουν σύμφωνα με το Ευαγγέλιο, που αγωνίζονται για την σωτηρία της ψυχής τους και που επιδιώκουν να κατακτήσουν την Βασιλεία του Θεού (Ρωμ. α',7 - Α' Κορ. α',1-2 - Εβρ. ς',10).  Στον 4ο αιώνα ο τίτλος "Άγιος" αρχίζει να αποδίδεται μόνο σε λίγους εκλεκτούς ΄"φίλους του Θεού", που ξεχωρίζουν για το μαρτύριό τους, για την ζωή τους και για τα θαύματά τους. Ο Άγιος Αντώνιος ο Μέγας όμως τονίζει: "Άγιος είναι εκείνος που είναι καθαρός από κακία και αμαρτήματα". Πρώτη από όλους τον τίτλο της "Υπέρ Αγίας" έλαβε η Παρθένος Μαρία. Ακολούθησαν οι Απόστολοι του Κυρίου. Οι Άγγελοι καθώς και πολλά από τα "Δίκαια" πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης δεν θα μπορούσαν να μην πάρουν τον τίτλο αυτόν, όπως φυσικά Άγιος δεν θα μπορούσε να μην ονομαστεί και ο Ιωάννης ο Πρόδρομος, ο Βαπτιστής. Σιγά-σιγά άρχισε να διαμορφώνεται μία ιεράρχηση στην ταξινόμηση των Αγίων.                      

Οι ομάδες (χοροί) των Αγίων έχουν ως εξής: 

Η Ιερά Σύνοδος για την παρουσία των εκκλησιαστικών φορέων στο Διαδίκτυο

Ἀριθμ. Πρωτ. 187

Διεκπ. 79 

Ἀθήνῃσι 15ῃ Ἰανουαρίου 2015

Πρός

τήν Ἱεράν Ἀρχιεπισκοπήν Ἀθηνῶν καί

τάς Ἱεράς Μητροπόλεις τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος

Ἡ Διαρκής Ἱερά Σύνοδος, κατά τάς Συνεδρίας τῆς 9ης Δεκεμβρίου 2014 καί τῆς 14ης Ἰανουαρίου ἐ.ἔ., διεξῆλθε τό ζήτημα τῆς δημιουργίας καί τηρήσεως σελίδων στό διαδίκτυο (μέσα κοινωνικῆς δικτυώσεως ἤ καί αὐτοτελῶν ἱστοσελίδων ὑπό διάφορες μορφές) ἐπ’ ὀνόματι Ἐνοριῶν. Παρίσταται πρόδηλο ὅτι ἡ μέσῳ διαδικτύου ἀπόπειρα ἀσκήσεως ποιμαντικῆς ἐκ μέρους τῶν Ἐφημερίων, ὅσο καλοπροαίρετη καί ἐάν εἶναι, δέν εἶναι δυνατόν νά ὑποκαταστήσει τήν ζῶσα, βιωματική σχέση τῶν πιστῶν μεταξύ τους καί μέ τόν Ἐφημέριο ἐντός τοῦ πλαισίου τῆς Ἐνορίας ὡς ἐνεργοῦ κυττάρου τῆς ἐκκλησιαστικῆς ζωῆς. Ἐπιπλέον, σέ καμία περίπτωση δέν πρέπει μέσῳ τῆς λειτουργίας τέτοιων ἱστοσελίδων νά δίδεται ἡ πλαστή ἐντύπωση, ἀκόμη καί στούς ἐπισκεπτόμενους αὐτές μέ εἰλικρινές ἐνδιαφέρον, ὅτι ἡ ἐπίσκεψη σέ ἱστοσελίδες τοῦ εἴδους ἀναπληροῖ τήν συμμετοχή τους στήν λειτουργική ζωή ἤ ὅτι ἀποτελεῖ εἶδος ἤ ἐκδήλωση πίστεως. Κατά τό παρελθόν ἔχει παρατηρηθεῖ ἡ λειτουργία ἱστοσελίδων, εὐτυχῶς ἀπό ἰδιῶτες, μέ ἀπομιμήσεις τῆς ἀνθρώπινης εὐλάβειας, πού ὑπερέβησαν τά ὅρια καί τῆς γελοιότητας (π.χ. ἄναμμα online κεριοῦ σέ ἱστοσελίδα).

ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ, ΕΝΑ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΚΑΙ Ο ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ ΤΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ

Ένα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο διαβάσαμε πριν από λίγο καιρό. Πρόκειται για το νέο μυθιστόρημα του Ισίδωρου Ζουργού, Σκηνές από τον βίο του Ματίας Αλμοσίνο. Ο σπουδαίος συγγραφέας αυτή τη φορά τόλμησε να κάνει ένα ταξίδι στην περίοδο του Διαφωτισμού. Κεντρικός ήρωας και ταξιδευτής ο γιατρός Ματίας Αλμοσίνο, Εβραίος στην καταγωγή, ο οποίος αφού συναντήσει όλα τα ιδεολογικά και φιλοσοφικά ρεύματα της εποχής του, θα βρει τον τελικό προορισμό και την ταυτότητά του γενόμενος μοναχός στο Άγιο Όρος  και στην μονή Διονυσίου, όπου και θα τελειώσει τη ζωή του το 1725. Το μυθιστόρημα διηγείται την πορεία του, τις αναζητήσεις του, το Πάσχα του ήρωα από την αγάπη για τη γνώση και τον άνθρωπο χωρίς όμως θρησκεία και πίστη σε Θεό, στην αγάπη για τον άλλο με το Θεό μαζί, «ο κάθε άλλος είναι ο Θεός» είναι το μοτίβο του ήρωα λίγο πριν το τέλος της ζωής του. Μία συναρπαστική περιπέτεια, μέσα από την οποία αποκαλύπτεται μία σπουδαία προσωπικότητα, ο γιος που έχει δύο πατεράδες, έναν φανατικό, θρησκόληπτο, τυπολάτρη που περιμένει το τέλος του κόσμου και αρνείται κάθε χαρά, και έναν μορφωμένο, ζεστό και αναζητητή, ο οποίος θα τον σώσει με κίνδυνο της ζωής του και θα τον οδηγήσει στην αγωνία για την αλήθεια. Ο ήρωας θα γευθεί την αγάπη και την πρόνοια του Θεού στα πρόσωπα ανθρώπων  που αποτελούν την ανερχόμενη αστική τάξη της εποχής του Διαφωτισμού, στην πόλη της Θεσσαλονίκης. Θα συναντηθεί με τον αναγεννώμενο μορφωτικά και πνευματικά Ελληνισμό στην Ιταλία και θα ξεκινήσει ως γιατρός ένα μακρύ ταξίδι με σταθμούς το Λονδίνο, τα Καρπάθια όρη, την Ρωσία, με κατάληξη το Άγιο Όρος.

«Οι πόλεις των Φιλικών. Αστικές διαδρομές ενός επαναστατικού φαινομένου»